Szczawnica uzdrowisko, historia - część druga.

Inhalatorium w Szczawnicy Inhalatorium

Część pierwsza historii.
W 1909 roku właścicielem ziem i dóbr położonych w obrębie Górnego i Dolnego Zakładu Zdrojowego, został hrabia Adam Stadnicki. Na ten okres przypadają też złote lata rozwoju i rozkwitu Szczawnicy.
W latach 1912 - 1920 prof. Leon Marchlewski przeprowadził ponowne rozbiory chemiczne wszystkich szczawnickich wód, a w latach 30 odkryto kolejną szczawnicką wodę mineralną, nazwaną "Pitoniakówka".
Uzdrowisko zostało poddane gruntownej modernizacji. Unowocześniono infrastrukturę miasta i samego uzdrowiska w celu podniesienia komfortu życia mieszkańców i warunków wypoczynku dla gości.
Na miejscu dawnego Zakładu Inhalacyjnego, w willi "Pod Bogarodzicą", uruchomiono Zakład Hydropatyczny i "Łazienki", w których kąpiele stosowano na bazie wody "Jan".
W roku 1931 zmodernizowano wnętrze pijalni "Domu nad Zdrojami", zamontowano najnowszej generacji wyposażenie i zakupiono innowacyjne urządzenia do mycia szkła i butelkowania wody mineralnej.
W latach 1933-1936 stworzono supernowoczesne "Inhalatorium" z jedynymi wówczas w Polsce komorami pneumatycznymi, które leczyły za pomocą, odpowiednio dawkowanego, zwiększonego ciśnienia.
Elektryfikacja Szczawnicy rozpoczęła się w roku 1935, a kanalizacja w 1937.
W roku 1939, hrabia Stadnicki wraz z córką Marią i jej mężem Stefanem Swieżawskim, wystawił komfortową willę "Pod Modrzewiami".
W 1948 roku uzdrowisko zostało upaństwowione, skupiło się na leczeniu górników i hutników z Górnego Śląska. Rok później powstało pierwsze w Polsce sanatorium zajmujące się leczeniem pylicy krzemowej.
W 1956, sześć lat po upaństwowieniu Uzdrowiska przez władze PRL-u, roku powołano Państwowe Przedsiębiorstwo Uzdrowisko Szczawnica. Lecznictwo sanatoryjne w Szczawnicy, ukierunkowano głównie na terapię chorób zawodowych górników i hutników. Zaczęto budować tzw. sanatoria branżowe, między innymi: "Hutnik", "Górnik", z czasem i inne: "Nauczyciel", "Budowlani", "Papiernik", "Dzwonkówka", oraz "Nawigator". W 1973 roku został otwarty Zakład Przyrodoleczniczy, w którym umieszczono całą bazę leczniczą: kąpiele, inhalacje, fizykoterapię i masaże. Trzy lata wcześniej uruchomiono także nową pijalnię „Magdalena".
W 1999 roku Państwowe Przedsiębiorstwo Uzdrowisko Szczawnica przekształcono w spółkę akcyjną o nazwie Przedsiębiorstwo "Uzdrowisko Szczawnica" a w 2005 roku, na mocy wyroku NSA, spadkobiercy Adama Stadnickiego odzyskali uzdrowisko w Szczawnicy.
Od tego momentu rozpoczął się kosztowny i pracochłonny proces przywracania kurortowi dawnej świetności, czego efektem są liczne projekty i inwestycje realizowane na terenie Szczawnicy i w okolicy.
W 2008 roku odtworzono, w historycznej formie, wschodnią pierzeję Placu Dietla: "Dom nad zdrojami", mieszczący pijalnię szczawnickich wód mineralnych i galerię wystaw artystycznych, kawiarnię "Helenka" i dwie wille Holenderkę", i "Szwajcarkę". W 2009 roku został oddany pięciogwiazdkowy "Modrzewie Park Hotel", w 2010 roku Muzeum Uzdrowiska a w 2011 roku zakończyła się odbudowa „Dworku Gościnnego”.
Wody lecznicze


Na naszych stronach wykorzystujemy ciasteczka (cookies).    Dowiedz się więcej    OK